RADIO 936

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΕΣΣΗΝΙΑ ΚΑΙ ΤΡΙΦΥΛΙΑ

Τετάρτη, 10 Αυγούστου 2016

Μην γκρεμίζετε τους τσίγκους που έφεραν χρυσάφι!

Διχασμένοι οι Έλληνες, δεν ξέρουν τι να πρωτονιώσουν για τις εκπληκτικές νίκες της χρυσής και χάλκινης Ολυμπιονίκη Άννας Κορακάκη. Από τη μία χαίρονται, πανηγυρίζουν και επευφημούν την πρωταθλήτρια της σκοποβολής η οποία κατάφερε να φέρει 2 ολυμπιακά μετάλλια, όπως ο Τσικλητήρας, στη χώρα που γέννησε την ιδέα των Ολυμπιακών Αγώνων και στη χώρα η οποία αξίζει να έχει τέτοια παιδιά που να την τιμούν στα πέρατα του κόσμου.
Από την άλλη, ένα μειδίαμα κόβει αυτή τη χαρά και γεμίζει οργή και πολλά ερωτηματικά τους πολίτες οι οποίοι βλέπουν τον Δήμο Δράμας, λίγες ώρες προτού αγωνιστεί η Κορακάκη για το χρυσό, και αφού είχε κερδίσει το χάλκινο, να δίνει εντολή να γκρεμιστεί το αυτοσχέδιο σκοπευτήριο στο οποίο έκανε τη σκληρή της προπόνηση η χρυσή ολυμπιονίκης όλα τα χρόνια της ζωής της.
Ποια λογική μπορεί να έχει αυτή η κίνηση; Ποιο το σκεπτικό του δημάρχου, ο οποίος έδωσε εντολή, ελαφρά τη καρδία, να γκρεμιστεί το σκοπευτήριο, το αυτοσχέδιο σκοπευτήριο-παράγκα, από το οποίο όμως η εικοσάχρονη πρωταθλήτρια πέταξε ως το Ρίο για να κάνει και τον Δήμο Δράμας υπερήφανο;
(Είναι τρομερό πώς η προσωπική προσπάθεια και η προσωπική διάκριση γίνεται σε αυτές τις περιπτώσεις νίκη των πάντων, ακόμα και εκείνων που δεν έδωσαν δεκάρα για την επιτυχία… Ιδίως των αιρετών.)
Ο Δήμος Δράμας νιώθει ντροπή. Ντροπή για την απαξίωση των νέων αθλητών από την Τοπική Αυτοδιοίκηση. Ντροπή για την κακή διαχείριση των οικονομικών, που δεν του επέτρεψαν να φτιάξει έναν χώρο άθλησης που να μην είναι τσίγκινο αχούρι, με ό,τι τσίγκο περίσσεψε από τα «μεγάλα έργα» που ο Δήμος Δράμας, όπως και κάθε Δήμος, διατυμπανίζει. Ντροπή για τους γονείς της αθλήτριας, η μητέρα της οποίας με σεμνότητα ανέφερε ότι κανείς δεν είχε ασχοληθεί μαζί τους ως σήμερα.  Ντροπή για τους άλλους αθλητές, που προπονούνται σε αυτό το παράπηγμα.
Και κυρίως: Ντροπή για τα ΜΜΕ, που ήδη έτρεξαν να φωτογραφίσουν τον τόπο όπου η Άννα αγωνίστηκε, είχε καλές και κακές στιγμές, περνούσε τον περισσότερο χρόνο της σημαδεύοντας τον στόχο, δείχνοντας εφευρετικότητα για να ξεπεράσει τα πρακτικά εμπόδια της «αφραγκιάς» του Δήμου και ξεγελώντας το κρύο με μια ξυλόσομπα.
Μπορώ να νιώσω πώς νιώθουν ο πατέρας και προπονητής της, η μάνα της και ο αδερφός της. 
Όλα αυτά τα χρόνια η χρυσή ολυμπιονίκης κατάφερε με αυτή την προπόνηση που έκανε σε αυτό το δημοτικό σκοπευτήριο, το οποίο αποτελεί όνειδος για τον αθλητισμό, να διακριθεί σε πολλές διοργανώσεις, με επιστέγασμα τη μεγαλύτερη διάκριση για κάθε πρωταθλητή: δύο μετάλλια στους Ολυμπιακούς.
Κύριε δήμαρχε της Δράμας, όπως βλέπετε οι αθλητές τα καταφέρουν και μόνοι τους χωρίς καμία βοήθεια, γιατί έτσι έχουν μάθει. Ο δρόμος του αθλητή είναι μοναχικός, και όχι στρωμένος με ροδοπέταλα. Μην ανησυχείτε, δεν είστε ο πρώτος κρίκος στον αθλητισμό που στέκεται υπόλογος απέναντι στους αθλητές και στις οικογένειές τους. Υπάρχουν και μεγαλύτερα «κεφάλια» από τον χώρο του αθλητισμού που θα πρέπει να δικαιολογηθούν για τις πράξεις τους.
Κύριε δήμαρχε της Δράμας, δεν σας φταίει ο Σκοπευτικός που δεν είχε φτιάξει τις υποδομές, όπως γράφουν τα φίλα προσκείμενα της παράταξής σας site στη Δράμα, δεν σας φταίει η Πολιτεία όταν έκανε προπόνηση η Κορακάκη στους -10.
Κάτι τέτοιες συμπεριφορές δυσφημούν τη χώρα μας και υποβαθμίζουν τις προσπάθειες των αθλητών της Ελλάδας. Δυστυχώς, με το να γκρεμίσετε το σκοπευτήριο, το μόνο που καταφέρατε είναι να γίνεται παράδειγμα προς αποφυγήν. Το μόνο που μπορείτε να κάνετε από εδώ και πέρα για να καλύψετε αυτό σας το σφάλμα είναι τις επόμενες ημέρες να χτίσετε ένα σκοπευτήριο υψηλών προδιαγραφών για όλους τους αθλητές της σκοποβολής της Δράμας.
Κύριε δήμαρχε, περιμένετε να επιστρέψει η Άννα Κορακάκη από την αποστολή και να την υποδεχθείτε της στο γραφείο σας με λουλούδια και ίσως με μια αναμνηστική πλακέτα για να τραβήξετε τα φλας των δημοσιογράφων, αλλά πριν από όλα αυτά, ακόμα και αυτή την ώρα, να απολογηθείτε στην Ολυμπιονίκη για την πρότερη συμπεριφορά του Δήμου και την αδιαφορία.
Ευτυχώς τα νέα παιδιά είναι τόσο άξια, τόσα ταλαντούχα τόσο υπερήφανα που καταφέρουν και παίρνουν τις διακρίσεις που τους αξίζουν. Ευτυχώς η αξίες και τα ιδανικά για τους αθλητές είναι τόσο ψηλά, που δεν έχει νόημα να ασχοληθούν με τους «άρχοντες» της χώρας.
Δυστυχώς όμως η Άννα Κορακάκη δεν αποτελεί το μόνο παράδειγμα αθλήτριας που προπονείται σε συνθήκες ακατάλληλες. Οι περισσότεροι πρωταθλητές μας προπονούνται σε συνθήκες άθλιες. Μια βόλτα στο προπονητικό κέντρο του Αγίου Κοσμά είναι ανατριχιαστική: τα χρυσά κορίτσια της ενόργανης προπονούνται σε φαγωμένα από τα ποντίκια στρώματα. Ζεστό νερό δεν υπάρχει πουθενά στις εγκαταστάσεις, παρά μόνο στα κοντέινερ όπου διαμένουν οι πρωταθλητές μας. Περνούν πολλές ώρες και μέρες σε εγκαταστάσεις που δεν έχουν ούτε θέρμανση, ούτε στέγη, ούτε όργανα, ούτε δάπεδο, ούτε νερό, ούτε τίποτα. Και εκεί, μέσα σε αυτά τα χρέπια, ονειρεύονται…
Δυστυχώς εν έτει 2016 υπάρχουν αθλητές στην Ελλάδα που δεν έχουν καν υποδομές αθλητισμού και προπονούνται στο σπίτι τους. Δυστυχώς η ελληνική κοινωνία δεν θα αναγνωρίσει ποτέ τα ταλαντούχα παιδιά, ώσπου να φθάσουν στο μετάλλιο. Ίσως ούτε καν τότε.
Ευτυχώς, από την άλλη, όσο οι «ηγέτες» της Ελλάδας υποβαθμίζουν τους αθλητές, τόσο αυτοί θα παλεύουν με πείσμα να κάνουν υπερήφανη τη χώρα τους και να κυματίζει υπερήφανα η Γαλανόλευκη στα πέρατα του κόσμου.
Αλλά μην γκρεμίζετε τους τσίγκους της Άννας. Τους έχει αγαπήσει, την έκαναν να πεισμώσει, την έφεραν στο βάθρο. Θα χρησίμευε ως μνημείο του πώς από το τίποτα γίνονται τα πάντα.
Συγχαρητήρια, Άννα! Συγχαρητήρια για τη νίκη σου. Δική μας νίκη, το παράδειγμά σου, αν το καταλάβουμε ποτέ... Όλα τα άλλα, κορίτσι μου, δικά σου.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου